کودکتان در اتاقش نمی خوابد ؟/ رفتارهای کودک

[ad_1]

 

کودکتان در اتاقش نمی خوابد

مادر سارا مي‌گويد خسته شده است. سارا دختر ۶ ساله‌اي است كه شب را در اتاقش نمي‌خوابد و اين مسئله مادرش را خسته كرده است. مادر سارا در توصيف مشكلش مي‌گويد: «سارا به محض اينكه او را در اتاقش تنها مي‌گذارم و مي‌روم، شروع به گريه مي‌كند.» او بلافاصله بعد از رفتن مادرش شروع به گريه كردن مي‌كند و سعي مي‌كند به اين ترتيب خودش را به تخت مادرش برساند. اگر گريه به تنهايي كارساز نباشد او ساعت‌ها فرياد مي‌زند طوري كه گاهي دچار حمله آسم مي‌شود. همه اين رفتارها باعث شده مادر سارا در نهايت تسليم اصرارهاي او شود. به اين ترتيب او هيچ شبي را خودش به تنهايي نخوابيده است و در نهايت با قشقرقي كه به پا كرده است در كنار مادرش و در تخت آنها خوابيده است. از آنجا كه سارا در طول روز مشكل خاصي ندارد و خيلي راحت با خواهرش بازي مي‌كند و تنها مشكل او شب‌ها و هنگام خواب است، اين موضوع مادر سارا را نگران مي‌كند.

قدم به قدم جلو بروید

پيش از همه مادر سارا بايد بداند كه به منظور ايجاد اين عادت در سارا صبوري لازم است، چون از نظر سارا اين كار خيلي سخت است و او به اين راحتي قبول نمي‌كند كه در اتاقش تنها بخوابد. مادر سارا بايد بر نظم و انضباط توجه ويژه‌اي داشته باشد زيرا اين رفتار باعث مي‌شود سارا در نهايت تسليم شود. ضمن آنكه والدين بايد به اين موضوع هم دقت كنند كه كودكان قابل تغيير هستند. توجه داشته باشيد كه با ايجاد اين عادت مادر و دختر هر دو شب‌هاي آرامي خواهند داشت و با آسودگي استراحت مي‌كنند. وقتي مادر سارا توضيح داد كه سارا با خواهرش هميشه بازي مي‌كند متوجه شدم كه او آدم درون‌گرايي نيست. او دختري با اعتماد به نفس و شاد است و به نظر مي‌رسد بايد از قدرت بازي براي رفع اين مشكل استفاده كند.

قوانيني را براي خوابيدن در اتاق وضع كنيد

اينگونه به نظر مي‌رسد كه سارا ياد گرفته چطور مادرش را مجبور كند شب‌ها در كنارش بخوابد. او فقط مي‌خواهد بگويد حرف حرف خودش است. بنابراين بهتر است برخي قوانين اصلي را در مورد خواب برايش وضع كنيد:

 يك برنامه خواب روتين و سلامت ايجاد كنيد. طوري كه هميشه به آن عمل كنيد.

 در مورد زمان خواب منظم باشيد و به بهانه‌هاي كودك خود براي نخوابيدن توجه نكنيد.

 كودك را به رختخواب ببريد و براي او توضيح دهيد كه از او انتظار مي‌رود تمام شب را همانجا بماند.

 اولين بار كه از تخت بيرون آمد به او بگوييد «عزيزم زمان خواب است» و او را دوباره به تخت برگردانيد.

 دفعه بعد كه از تخت خود بيرون آمد به او «بگوييد زمان خواب است» و او را به تخت برگردانيد.

 دفعه سوم كه از تخت بيرون آمد چيزي به او نگوييد و فقط او را به تخت برگردانيد.

 هر بار كه از تختش بيرون آمد او را به تخت برگردانيد هر چند كه اين موضوع زمان زيادي ادامه پيدا كند.

 نبايد قوانين را بشكنيد

به حتم شب اول بسيار سخت خواهد بود. او حتما هركاري كه لازم باشد انجام مي‌دهد تا به خواسته‌اش برسد اما شما بايد همچنان محكم بايستيد و او را به تختش هدايت كنيد. حتي امكان دارد او پشت در اتاق شما بخوابد و اين حتما برايتان سخت خواهد بود اما اگر تحمل كنيد همه چيز بهتر خواهد شد. اينجاست كه مي‌توانيد از قدرت بازي استفاده كنيد. بهتر است به او بگوييد اگر شب را در اتاق خودش نخوابد فردا نمي‌تواند با خواهرش بازي كند. شما بايد با اين تهديد پيام جديت را به او برسانيد. به اين ترتيب او هم موضوع را جدي مي‌گيرد.

گردآوری: مجله تفریحی و سرگرمی آیسام

(۱)

[ad_2]

لینک منبع

پدر و مادرهای بی رحم !

[ad_1]

پدر و مادرهای بی رحم !

پدر و مادرهای بی رحم

بیشتر والدینی که از تحقیر برای کنترل و تربیت فرزند استفاده می کنند، در واقع آن را روشی برای تلنگر زدن به کودکان خود می دانند یا حداقل تحقیر را روشی برای کنترل کودک می دانند.

تکریم در لغت به معنای تعظیم ، بزرگداشت و حرمت ، احترام گذاشتن است و تحقیر سرزنش کردن و نقطه مقابل آن است.

تحقیر در هر سنی مشکل ساز است اما در دوران کودکی می تواند تاثیر گذار تر با شد زیرا تاثیر کلمات بر روی کودکان بیشتر است . تحقیقات نشان داده است که هر فرد در ۱۰ سال اول عمر خود به طور متوسط با حدود ۱۵۰ هزار پیام و واژه منفی مواجه می شود و بیشتر این پیام ها با محتوای «بی عرضه، تنبل، شلخته، دست و پا چلفتی، خنگ، بی شعور، بی مسئولیت، تو هیچی نمی شی، بکن نکن، برو نرو، حرف نزن، نخور، بشین نشین، دست بزن نزن، به جز خرابکاری کار دیگری بلد نیستی» است.

این پیام را اکثرا خانواده و در درجه بعدی دوستان و در نهایت معلم و مدرسه به ذهن کودک تزریق می کنند و بیشتر والدینی که از تحقیر برای کنترل و تربیت فرزند استفاده می کنند، در واقع آن را روشی برای تلنگر زدن به کودکان خود می دانند یا حداقل تحقیر را روشی برای کنترل کودک می دانند.

از ائمه اطهار روایات بسیاری در مورد تکریم و احترام به کودکان وارد شده است. رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در این باره می فرمایند : به بزرگسالان خود احترام کنید و نسبت به کودکان خویش ترحم و عطوفت نمایید.(۱)

همچنین از امام علی علیه السلام روایت شده است : در خانواده خود با کودکان عطوف و مهربان باش و بزرگترها را احترام کن.

از مصادیق تحقیر کودکان می توان به موارد زیر اشاره کرد:

۱)مقایسه و ارزیابی او با دیگران

۲) طعنه زدن و سرزنش کودک در مقابل دیگران

۳)سلام نکردن به کودک

۴)نظارت افراطی برکودک

۵)تذکر پی در پی

۶)صدا کردن کودک با القاب ناپسند

۷)تحمیل امور بر کودک

۸)اجازه ندان به کودک برای صحبت کردن و کامل کردن گفتارش

۹)عدم توجه به قول و قرار با کودک

۱۰)داشتن انتظارات فراتر از توان کودک

۱۱)نیشخند و پوزخند کردن کودک و ……

تحقیر کردن عوارض جسمی و روانی را بر فرد تحقیر شده باقی می گذارد مانند:

کمبود اعتماد به نفس: اولین و مهمترین آسیب کاهش عزت و اعتماد به نفس است هر چقدر عزت نفس کودک پایین تر باشد امید و آرزو های او دچار نقصان می شود و اینگونه کودکان در برقراری ارتباط با دیگران به مشکل خواهند خورد و در بزرگسالی به این باور خواهند رسید که قادر به انجام هیچ کاری نیستند.

افسردگی: دومین مورد که می توان به آن اشاره کرد افسردگی است تحقیقات در این زمینه نشان داده است که تحقیر مدام و سرزنش کودک امکان بروز افسردگی را در بزرگسالی افزایش خواهد داد.

والدینی که به منظور کنترل رفتار کودک آنها را مورد سرزنش ، تحقیر و تنبیه بدنی قرار می دهند منتظر بروز رفتارهای خشونت آمیز در کودکان خود باشند در واقع این کودکان از شیوه رفتاری والدین خودشان برای رفتار با دیگران استفاده می کنند

خجالتی بودن: کم رویی و خجالتی بودن یکی دیگر از اختلالاتی است که ممکن است در اینگونه کودکان دیده شود مقایسه شدن کودک با دیگران ، جدی نگرفته شدن از سوی والدین ازجمله اموری هستند که به خجالتی شدن فرزندان منجر می شود.

ایجاد شخصیت ناسازگار :کنترل ، تحقیر، سرزنش مدام کودک تاثیرات منفی بر شخصیت آنها دارد و موجب ایجاد یک شخصیت نا سازگار می شود .کودکی که تلاش می کند در مقابل شما بایستد و مقابله به مثل کند.

خشونت: نکته دیگر آن است که والدینی که به منظور کنترل رفتار کودک آنها را مورد سرزنش ، تحقیر و تنبیه بدنی قرار می دهند منتظر بروز رفتارهای خشونت آمیز در کودکان خود باشند در واقع این کودکان از شیوه رفتاری والدین خودشان برای رفتار با دیگران استفاده می کنند.

عدم توانایی ارتباط صحیح با دیگران : در بعضی از مواقع احساس حقارت چنان تاثیری بر روی فرد می گذارد که فرد مبتلا جرات معاشرت با مردم را پیدا نمی کند و از ترس اینکه مبادا در جمع مورد تحقیر واقع شود کناره گیری را به هرگونه برقراری رابطه ای ترجیح می دهد.

خود کم بینی : با سرکوب اعتماد به نفس در فرد ی که مورد تحقیر واقع شده است این مسئله به مرور باعث به وجود آمدن حس خود کم بینی در فرد می شود. او احساس خواهد کرد برای انجام هیچ کاری لیاقت دارد و دیگران از او بهتر هستند.

از دست دادن مهارت نه گفتن : کودکی که در خانواده به خصوص در بر خورد با والدین تحقیر و سرزنش می شود اعتماد به نفسشان کاهش می کند ، این گونه افراد که دارای اعتماد به نفس پایینی هستند در مقابل خواسته های دیگران جرات نه گفتن را از دست می دهند.

از عواقب جسمی که ممکن است کودکانی که مورد بی مهری و بی توجهی والدین قرار گرفته اند با آن مواجهه شوند می توان به مواردی همچون بی اشتهایی ، پر خوری ، هیجانات منفی ، اختلال در خواب، و حتی ترس و شب ادراری اشاره کرد.

[ad_2]

لینک منبع

نوجوانان بیشتر از دو ساعت در شبکه های اجتماعی نباشند

[ad_1]

 

نوجوانان بیشتر از دو ساعت در شبکه های اجتماعی نباشند

شبکه های اجتماعی

مشکلات روانی می تواند دلیل استفاده جوانان از شبکه های اجتماعی باشد

یک مطالعه جدید نشان داد که افرادی که بیش از ۲ ساعت در روز وقت خود را در شبکه های اجتماعی می گذرانند به احتمال بیشتری دچار مشکلات ذهنی و روانی خواهند شد.

تحقیقات جدید در کانادا نشان می دهد که نوجوانانی که در اغلب اوقات از رسانه های اجتماعی استفاده می کنند، بیشتر دچار مشکلات بهداشت روانی می شوند.

در این مطالعه، پژوهشگران به بررسی مقدار زمانی پرداختند که نوجوانان صرف وبگردی و ارسال پست و متن بر روی سایت هایی مانند فیس بوک، توییتر و یا اینستاگرام می کنند.

دکتر هوگوئس، نویسنده مطالعه فوق در گروه اپیدمیولوژی بهداشت عمومی اوتاوا در کانادا، می گوید: «حدس و گمان در مورد انواع مکانیسم هایی که استفاده از شبکه های اجتماعی را با مشکلات روحی و روانی مرتبط می کند، دشوار است.»

وی تاکید کرد که استفاده از شبکه های اجتماعی می تواند به مشکلات مربوط به ضعف سلامت روان منجر شود، و مشکلات روانی نیز می تواند دلیل استفاده جوانان از شبکه های اجتماعی باشد.

به عبارت دیگر، کودکانی که مشکلات روحی و روانی دارند به دلیل احساس تنهایی و انزوا، به دنبال کردن تعامل در فضای مجازی هستند.در این مطالعه، محققان بیش از ۷۵۰ دانش آموز در اوتاوای کانادا را مورد مطالعه قرار دادند.

بیش از یک چهارم شرکت کنندگان مطالعه گفتند که بیش از ۲ ساعت در روز از سایت های شبکه های اجتماعی استفاده می کنند. این در حالی بود که حدود یک پنجم نیز گفتند که بندرت از این شبکه ها استفاده می کنند. بیش از نیمی (۵۴ درصد) از افراد گفتند که در روز ۲ ساعت یا کمتر صرف وبگردی در این شبکه ها می کنند.

نزدیک به دو سوم وضعیت سلامت روانی خود را یا «عالی» توصیف کردند یا «بسیار خوب». حدود یک پنجم هم گزینه «خوب» و ۱۷ درصد گزینه «ضعیف» را انتخاب کردند.

گردآوری: مجله تفریحی و سرگرمی آیسام

 

(۱)

[ad_2]

لینک منبع